In de uitspraak wordt een beroepschrift tegen een vergunning op grond van artikel 19d, eerste lid, van de Natuurbescherimingswet 1998 behandeld. Volgens het beroep zou er, in het kader van externe saldering, geen directe samenhang bestaan tussen deze vergunning en de ingetrokken milieuvergnning. De milieuvergunning is niet ingetrokken ten behoeve van het bedrijf van vergunninghouder, maar op grond van de Beleidsregeling 'Rood voor rood'.
De Afdeling overweegt hierover echter dat de omstandigheid dat het intrekkingsverzoek mede verban hield met deelname aan en regeling warbij een bepaalde compensatie is of zal worden genoten bij de sloop van de bedrijfsbebouwing, niet maakt dat de beëindiging van de milieuvergunningplichtige activiteiten die plaatsvonden binnen die bedrijfsgebouwen, niet direct samenhangt met de uitbreiding van het bedrijf van vergunninghouder. Dit betekent dus dat de intrekking van een milieuvergunning zowel mag worden gebruikt in het kader van de ruimtelijke ordening ls in het kader van de Natuurbeschermingswet. Dat neemt natuurlijk niet weg dat sinds 1 juli 2015 met de inwerkingtreding van de Programmatische Aanpak Stikstof in de Natuurbeschermingswet een expliciet verbod op extern salderen is opgenomen. Voor toekomstige gevallen heeft deze uitspraak dus niet zo heel veel nut meer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten